|
این میوه گرد با پوستی
شبیه چرم، مملو از دانه های خوراکی بوده که سرشار از
ویتامین های A , C , E و
آهن است. انار از زمانهای ماقبل تاریخ کشت می شده است.
این میوه بومی ایران بوده اما هم اکنون در همه
جا از اسپانیا گرفته تا کالیفرنیا کشت می شود. در
داستان های اسطوره ای از آن به عنوان سمبل تولد، حیات
ابدی یاد شده است.
خانم Margaret Shaida تاریخ
شناس غذایی و نویسنده کتاب "آشظزی
افسانه ای ایرانیان" (Legendary
Cuisine of Persia) می گوید که ایرانیان بر این
باورند که حوا به وسیله اناری که در بهشت بود اغوا شد
و مشهور است که کوروش بنیانگذار امپراتوری ایران آرزو
داشت که به اندازه دانه های انار ژنرالهای خوب داشته
باشد. بعدها نیز پیامبر اسلام پیروان خود را تشویق می
کرد که از این میوه بخورند و معتقد بود که خوردن این
میوه حسد و نفرت را در میان آنان از بین می برد.
امروز یونانی ها نیز به طور سنتی در مراسم عروسی خود
اناری را به عنوان سمبل باروری پاره می کنند، همینطور
در چین در مراسم عروسی نوعی انار شیرین می خورند
به این نیت که باعث خیر و برکت مراسم شود. این میوه
مدت های طولانی به عنوان داروی عامیانه در کشورهای
خاورمیانه، ایران و هند رایج بوده. پزشکان آن زمان از
پوست درخت، پوست انار و قسمت های خوراکی آن برای درمان
هر نوع بیماری از ورم ملتحمه گرفته تا هموروئید
(بواسیر) استفاده می کردند.
این میوه خنک بوده و دارای خاصیت پاک کنندگی دستگاه
گوارش می باشد.
متن مقاله : مجله بهکام، درباره انار، شماره 44، بهمن
1383
نویسنده : Ms Jini Reddy
ترجمه : خانم شهین عباس نژاد اورنگ
|
